در دست‌است . در واقع ازاين دوره تنها سخنرانيهاى امام حسين عليه السلام بر عليه معاويه ونامه‌هاى آتشين آن‌حضرت به‌او وقيامهايى كه به‌رهبرى اصحاب پيامبر كه هواخواه اهل بيت آن‌حضرت بودند ، براى ما باقى مانده است . امّا به نظر نگارنده همين اطلاعات اندك مىتواند تصوير كاملى از اوضاع سياسى كه امام سجّاد در زمان پدرش ، يعنى در سنين جوانى با آن دست به گريبان بوده ، در پيش روى ما به نمايش بگذارد . پس از عاشورا اين نيروى جنبش سياسى در زمان معاويه ، هر چه بود در واقع به مثابهء آتشى در زير خاكستر به شمار مىآمد كه معاويه با زيركى معروف خويش و با وسايل گوناگون همچون بذل و بخشش اموال و مناصب ، به عنوان حق السكوت به آزمندان و خوراندن عسل زهر آلود به آزادگان ، اين وضعيّت را ايجاد كرده بود . جريانهاى سياسى بىصبرانه در انتظار نابودىمعاويه بودند از همين رو حادثهء كربلا ، در واقع جرقه‌اى بود كه آتش‌انقلابها را در چهارگوشهء جهان اسلام بر افروخت اين حادثه درست در زمانى روى داد كه وارث ابوسفيان و مرد زيرك عرب ( معاويه ) چشم از جهان بر بست بدين ترتيب ، با مرگ معاويه عصر انقلابهاى مخالف « جاهليّت پنهان » آغاز گرديد . پس از شهادت امام حسين عليه السلام ، مدينة الرسول به قيام برخاست ويزيد بن معاويه را از حكومت بر كنار كرد . در مكّه عبداللَّه بن زبير قيام كرد